Sunday, July 10, 2016

သမုိင္းကို ျငင္းဆန္ၾကသူမ်ား

Min Ko Naing

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ဒီႏွစ္ ၁၀ တန္းေအာင္ လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ
၁၉၈၈ သမုိင္းျဖစ္ရပ္ေတြကို စာတမ္းျပဳစုဖုိ႔အတြက္ အဲဒီ
အေရးေတာ္ပံု ဆင္ႏႊဲပါ၀င္ တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေဟာင္း
ေတြထဲက သူသိမီသမွ် လူေတြကို လိုက္ေတြ႕ ေမးပါသတဲ့။
တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ ေလွ်ာက္လႊာႏွင့္ အတူ ဒီသမုိင္း ျပဳစုခ်က္
ကိုလည္း ေရးတင္မွာ ပါတဲ့။


.
ဘယ့္ႏွယ္ ... ဒီႏွစ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ မွာ သမုိင္းဘာသာ
အထူးျပဳယူမယ့္ ေက်ာင္း သား မရွိဘူးလည္း ေျပာတယ္။
ဒါက ဘယ္လိုပါ လိမ့္။ ဒီေက်ာင္းသားေလး သမုိင္း ဘာသာ
သင္ယူမွာက အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၊ ေအာက္စဖို႔ဒ္ တကၠသိုလ္မွာ
ပါတဲ့။ ေက်ာင္း ၀င္ခြင့္အတြက္ စာတမ္းျပဳစုေနတာမို႔ အခုလို
လိုက္လံ ေမးျမန္းျပဳစုေနတာပါ။ သူက ၈၈ အေရးေတာ္ပံု
အေၾကာင္း ျပဳစုရာမွာ ေတာ္လွန္ ေျပာင္းလဲခဲ့သူ ေတြဘက္က
အျမင္၊ အေတြး ေျပာဆိုခ်က္ေတြ တင္မက အဲဒီတုန္းက
ျငင္းဆန္ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့သူ ေတြရဲ႕ အာေဘာ္အျမင္ေတြကိုလည္း
လိုက္ေမး ဦးမွာပါတဲ့။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီေခတ္ကို ျဖတ္သန္း
သိမီလိုက္တဲ့ သာမန္ အရပ္သား ျပည္သူေတြ၊ ၀န္ထမ္း
ေတြကိုလည္း ေမးမယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တဲ့
မီဒီယာေပါင္းစံုရဲ႕ အေထာက္ အထားေတြကိုလည္း ရွာေဖြဖို႔
တက္ႂကြေနပါတယ္။
.
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ဒီႏွစ္ သမုိင္းေမဂ်ာ ယူလိုသူမရွိ
ဆုိတဲ့ သတင္းက ပညာေရးကို တန္ဖိုးထားသူေတြ အသို္င္း
အ၀ိုင္းနဲ႔ အနာဂတ္ ေရးကို ေတြးေမွ်ာ္သူေတြၾကား လႈပ္ခါ
သြား ခဲ့ပါတယ္။ သမုိင္း အထူးျပဳ မယူလိုၾကတာ
ဘာေၾကာင့္လဲ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ “အဲဒီ (သမုိင္း) ဘြဲ႕နဲ႔
ဘာလုပ္စားလို႔ရမွာလဲ” လို႔ သူတုိ႔က ျပန္ေမးၾကတာ
မ်ားပါတယ္။ ကုမၸဏီက ႀကိဳက္တဲ့ ဘြဲ႕မ်ိဳး မဟုတ္ဘူး၊
စာရင္းအင္း ပညာတို႔၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈတုိ႔ ဒါမွမဟုတ္ Language
ေခၚတဲ့ ဘာသာစကားနဲ႔ ဆုိင္တဲ့ ဘြဲ႕လက္မွတ္၊ ဒီပလိုမာ
ေတြကမွ လက္ေတြ႕က်ဦးမယ္တဲ့။ ဘ၀ အသက္ေမြးမႈ
အတြက္ အာမခံခ်က္ မရွိဘူးဘဲ ေျပာပါေတာ့။
.
တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒီလို ရွင္းျပၾကပါတယ္။ တကၠသိုလ္ ပညာ
ဆိုတာ အလုပ္ လုပ္စားဖုိ႔ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မယ္၊ ဒါ ျပႆနာ
မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ခက္တာက သမုိင္းေမဂ်ာယူေတာ့ေကာ
တကယ့္သမုိင္းကို အမွန္ကို သင္မွာလား ဆုိတာပါပဲ။
ဒါေတာင္ သင္နည္းကို မေဆြးေႏြး ေသးပါဘူး။
.
သူတုိ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းစာေတြမွာ သင္တဲ့ သမုိင္း
ဆုိတာ အင္အားႀကီး အႏုိင္ရ သူေတြကပဲ အလြတ္က်က္
ခိုင္းထားတဲ့ သကၠရာဇ္ပါ ျဖစ္စဥ္ေတြသာ မျဖစ္မေန
ပါ၀င္ ႀကီးစိုးထားတာပဲ မဟုတ္ပါလား။ အဲဒါေတြဟာ
မမွ်တဘူး၊ မျပည့္စံုဘူး ဆုိတာေလာက္ေတာ့ သူတုိ႔
သိတယ္။ သမုိင္းဆိုတာ ကိုယ္ေျပာခ်င္ တာပဲ ေရြးေျပာ
ေရြးသင္လို႔ မလံုေလာက္ဘူး ဆုိတာလည္း သူတုိ႔
သိတယ္။ အဲဒီလို သင္လာ ရတဲ့ အေျခခံ ပညာေရးကို
မယံုေတာ့ အဆင့္ျမင့္ပညာ (တကၠသိုလ္) မွာ သင္မယ့္
သမုိင္းဆုိတာကိုလည္း မယံုေတာ့ပါဘူး။
.
သင္နည္းဆုိျပန္ေတာ့လည္း သူတုိ႔ တစ္သက္လံုးက
ျပ႒ာန္းစာကို အလြတ္က်က္ ရတာပဲဆုိေတာ့ အေတြး
ေတြက ဒီမွာတင္ လမ္းဆံုးေတာ့တာပါပဲ။ ႀကိမ္ဖန္
မ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးဖူးပါတယ္။ ျမန္မာ့
သမုိင္းမွာဆုိရင္လည္း ၁၉၆၂၊ ၁၉၈၈ အာဏာသိမ္းမႈ
မ်ားဟာ တုိင္းျပည္ေခ်ာက္ထဲက်ရန္ လက္တစ္လံုး
အလို ကယ္တင္ခဲ့ရတယ္ ဆုိတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒီအာေဘာ္
ကေန ဆံခ်ည္ တစ္ေထာက္မွ် ေသြဖည္လို႔ မရပါဘူး။
၁၉၅၈ အိမ္ေစာင့္အစိုးရလည္း ဒီတုိင္းပါပဲ။ သံုးႀကိိမ္လံုး
ကယ္တင္ခဲ့ရတယ္လို႔ သူတုိ႔ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။
.
ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က အခုလို ေျပာပါတယ္။
ကိုလိုနီေခတ္ ျမန္မာ့သမုိင္းမွာ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး၊
အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ ေရး ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ
ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ သမုိင္းကို သူ အလြန္စိတ္၀င္စား
ပါတယ္တဲ့။ အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသား သပိတ္မ်ား၊
ပထမ ေက်ာင္းသားသပိတ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားေန႔ ျဖစ္ေပၚ
လာပံု၊ အမ်ိဳးသား ပညာေရး။ တတိယ ေက်ာင္းသား
သပိတ္ႏွင့္ ၁၃၀၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံု ဆက္စပ္မႈေတြကို
စိတ္အားထက္သန္ က်က္မွတ္ေပမယ့္ စာေမးပြဲႀကီးေတြ
က်ရင္ ဒါေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမးပါတဲ့။ ႏုိင္ငံေရး
သမားေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ မ်ား ဥပမာ၊ ဂ်ီစီဘီေအ
အကြဲအၿပဲမ်ား၊ ဒိုင္အာခီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ၉၁ ဌာန
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြမွာ ရာထူးယူ ေဖာက္ျပန္ၾကပံု စသျဖင့္
စိတ္ပ်က္ စရာေတြကိုသာ ျပ႒ာန္း၊ စာေမးပြဲမွာလည္း
ေမးေလ့ရွိတာမို႔ ၾကာေတာ့ သမုိင္းဘာသာကို စိတ္အခ်ဥ္
ေပါက္လာတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
.
အဲဒီ ေက်ာင္းသားကို သမိုင္း ဆရာ တစ္ေယာက္က
အခုလို ေျပာဖူးပါသတဲ့။ မင္း ျမန္မာ့သမုိင္းကို တကယ္
သိခ်င္ တတ္ခ်င္ တာလား၊ ၁၀ တန္း စာေမးပြဲမွာ သမုိင္း
အမွတ္ ေကာင္းေကာင္း ရခ်င္တာလား၊ အဲဒီ ႏွစ္ခု
ေသခ်ာေရြးပါတဲ့။ ဆရာ ဆက္ေျပာတာကေတာ့ သမုိင္း
သိခ်င္ရင္ အျပင္စာေတြ အပါအ၀င္ ရွားပါးစာအုပ္မ်ား
ရွာေဖြဖတ္၊ ပါးစပ္နဲ႔ ျပန္ေျပာ ႏုိင္သူမ်ားထံ ခ်ဥ္းကပ္၊
စာနယ္ဇင္း အေဟာင္း မ်ားနဲ႔ စာၾကည့္တုိက္ေကာင္းေကာင္း
မွာ ၀င္ေမႊေပါ့တဲ့။ ဒီလိုမွမဟုတ္ စာေမးပြဲ အမွတ္ေကာင္း႐ံု
ဆုိရင္ေတာ့ ၁၉၅၈ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ၊ ၁၉၆၂ အာဏာ
သိမ္းတာ မွန္ကန္ေၾကာင္း၊ ဒီမုိကေရစီေခတ္ ျမန္မာ
ႏုိင္ငံဟာ အရပ္သား အစိုးရ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးသမား၊
ႏုိင္ငံေရး ပါတီမ်ား အားနည္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ယိုယြင္း ပ်က္စီး
မကယ္မျဖစ္ အေျခအေန အဲဒါေတြကို က်က္ေျဖ႐ံုပဲလုိ႔
ညႊန္ပါတယ္။
.
တုိင္းရင္းသားေတြဘက္က ေထာက္ျပ စရာေကာင္းတဲ့
သမုိင္းဆုိင္ရာ ျပ႒ာန္း သင္ၾကားမႈေတြ ရွိပါေသးတယ္။
က်ယ္ျပန္႔လွတဲ့ ကိစၥေတြမို႔ သုေတသန အေျခခံတဲ့
ခ်ဥ္းကပ္မႈ မ်ိဳးနဲ႔ပဲ ေက်ာင္းသားေတြ ေလ့လာခြင့္ ရသင့္
ပါတယ္။
.
သမုိင္းပညာကို တန္ဖိုးထားၾကတဲ့ ႏုိင္ငံတုိင္းမွာ သုေတသန
ပညာေရးပဲ အေျခခံတာပါ။ အခုန ျဖစ္စဥ္မွာပဲ ၾကည့္ရင္
အာဏာသိမ္း အဖြဲ႕အစည္းကလည္း သူ႔အာေဘာ္ကို ေျပာ
ခြင့္ရွိသလုိ၊ အသိမ္းခံရတဲ့ အစိုးရ ဖဆပလ၊ ပထစ စသျဖင့္
အဖြဲ႕အစည္း ေတြရဲ႕ တံု႔ျပန္ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြကိုလည္း
ေလ့လာရပါမယ္။ တစ္ခါ ဒီမုိကေရစီေခတ္က အတုိက္
အခံေတြ ျဖစ္တဲ့ ပမညတလုိ ပုဂိ္ၢဳလ္ အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕
ေ၀ဖန္သံုးသပ္ခ်က္ေတြလည္း မျဖစ္မေန ပါရဦးမွာပါ။
ေနာက္ထပ္ ထုိစဥ္က ေခတ္ၿပိဳင္ တုိင္းရင္းသား ေခါင္း
ေဆာင္မ်ား၊ သတင္းစာ ဆရာမ်ား၊ သမုိင္းပညာရွင္မ်ား
သာမက သိမီလိုက္သူ အရပ္သား ျပည္သူမ်ားရဲ႕ သေဘာထား
အာေဘာ္ေတြကိုလည္း စုေဆာင္း ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ
ေလ့လာေတြ႕ရွိသမွ်ကို သုေတသနျပဳ သင္ယူၾကရတာပါ။
ဒါပဲအမွန္၊ ဒါပဲေမးမယ္၊ ဒါပဲ က်က္၊ ဒီအတုိင္းပဲေျဖ ဆုိတဲ့
စနစ္ႀကီး ျဖတ္သန္းလာရေတာ့ သမုိင္းဆိုတဲ့ ပညာရပ္အေပၚ
သေဘာထားေတြ မေကာင္း ၾကေတာ့တာ မဆန္းပါဘူး။
.
ေနာက္တစ္ခ်က္က သမုိင္းပညာရွင္ တစ္ေယာက္ကို အဲဒီ
လူ႔အဖြဲ႕အစည္းက ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးထားသလဲ
ဆိုတာလည္း အေရးပါ ပါတယ္။ သမုိင္းပညာရွင္တင္
မကပါဘူး၊ ဥပေဒ၊ အေတြးအေခၚ၊ ႏုိင္ငံေရး သိပ္ၸံ၊ ပထ၀ီ
စတဲ့ ပညာရွင္ေတြကိုလည္း ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးၾကသလဲ။
ထင္ရွားတဲ့ ပညာရွင္ေတြ ေဒါက္တာသန္းထြန္း၊ ေဒါက္တာ
တိုးလွ၊ ဗိုလ္မွဴးဘရွင္ စသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂုဏ္ယူခဲ့
ၾကတာ ျပန္တမ္းတမိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ခ်ိဳးေရရတဲ့
ပညာရွင္ အေရအတြက္ ေလာက္ကို ျပေန႐ံုနဲ႔ မလံုေလာက္ပါ။
.
ကိုယ့္မိသားစု၀င္ တစ္ေယာက္ေလာက္က သမုိင္း အဓိက
ေမဂ်ာယူမယ္ဆုိရင္ ကိုယ္ေတြ ဘယ္လို သေဘာထား
ၾကမလဲ။ မတတ္သာလို႔ ယူလိုက္ရတဲ့ ဘြဲ႕အေပၚ ႏွစ္သိမ့္
ေက်နပ္ လိုက္ရတာမ်ိဳးကို မဆုိလိုပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေခတ္
တစ္ေလွ်ာက္မွာ သမုိင္းဘာသာ ယူတယ္ဆုိိရင္ ရယ္သြမ္း
ေသြးကာ သမုိင္း၀င္ ပုဂိ္ၢဳလ္ျဖစ္ၿပီ ဆုိၿပီး ေနာက္ေျပာင္ခံ
ၾကရတာ နာက်င္စရာပါ။
.
တကယ္ေတာ့ သမုိင္းပညာရွင္ဆုိတာ ဓားမိုးထားလည္း
အမွန္ကို ေျပာရဲသူ၊ မခုိင္လံု မတိက်ရင္ ဘယ္လို ဖိအား
ေပးေပး မမွန္တာကို မေရးသူေတြအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔
တန္ဖိုးထားရ သူေတြ မဟုတ္ပါလား။ ရာထူး၀င္ေငြေတြနဲ႔
တုိင္းတာတဲ့ တန္ဖုိးမ်ိဳး မဟုတ္လုိ႔လည္း ပိုေလးစား
ယံုၾကည္ရတာပါ။
.
သမုိင္းဟာ အစြဲေတြနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ျပဳစု လုိ႔လည္း မရေကာင္းတဲ့
အရာဆုိေတာ့ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ညံ့လို႔ နိမ့္ပါးရတဲ့ ကိစၥေတြ
ျဖစ္စဥ္ ေတြအေပၚ ၀န္မခံခ်င္လို႔လည္း မရပါဘူး။ သမုိင္းရဲ႕
သေဘာကိုက သင္ခန္းစာယူရမယ့္ ကိစ္ၥဆိုေတာ့ အမွန္
တရားကို လက္ခံရဲတဲ့ သတိ္ၱမ်ိဳးလည္း လုိေသးတာေပါ့။
အမ်ိဳးဂုဏ္ ေမာက္ဖို႔ အေၾကာင္းေတြပဲ ေရးၿပီး သင္မယ္
ဆုိလို႔လည္း မရတဲ့ အမ်ိဳးအစားပါ။
.
သမုိင္းဘာသာရပ္ဆုိတာ အမွတ္ နည္းသူေတြ မတတ္
သာလို႔ ယူရတာမ်ိဳး ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မျဖစ္သင့္ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ကိုယ္တုိင္ဟာ
တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားဘ၀က ဘီေအ ေက်ာင္းသား
ျဖစ္ခဲ့ၿပီး သမုိင္းဘာသာရပ္ကို သင္ခ်င္လို႔ကို ေရြးသင္ခဲ့တဲ့
စိတ္ႀကိဳက္ ဘာသာရပ္ (Optional Subject) အျဖစ္
တန္ဖိုးထားခဲ့တာကို လြမ္းဆြတ္ ဂုဏ္ယူ အမွတ္ရမိ
ပါတယ္။
.
လူ႔သမုိင္းနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ ဘာမွမၾကာတဲ့ အသက္ေမြး
၀မ္းေက်ာင္း အေျပာင္းအလဲ ေရပန္းစားမႈေတြေအာက္
၀င္ေငြ၊ ရာထူး ေပတံေလာက္နဲ႔ တုိင္းတာလို႔ သမုိင္း
ဘာသာရပ္ ဟာ နိမ့္ပါးရ႐ိုးလား။
.
တစ္ေန႔ေတာ့ ျမန္မာျပည္ တကၠသိုလ္ မ်ားရဲ႕ သမုိင္း
ဘာသာ စာသင္ခန္းထဲ သုေတသန စာတမ္း ရင္၀ယ္ပိုက္ၿပီး
ေက်ာင္းသားေတြ ေခါင္းေမာ့ ၀င္လာမယ့္ ေခတ္ကို ေရာက္
ရဦး မွာေပါ့။
.
‪#‎မင္းကုိႏုိင္‬
[ ျပည္သူ႔အေရးဂ်ာနယ္ အတြဲ၂၊ အမွတ္ ၉၁၊ ေဆာင္းပါး ]

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...